Συντάκτης: Φανή Μπράχα

Η κρανιοσυνοστέωση είναι μια συγγενής πάθηση όπου μία ή περισσότερες ινώδεις ραφές (αρθρώσεις) μεταξύ των οστών του κρανίου ενός βρέφους κλείνουν πρόωρα, πριν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του εγκεφάλου. Αυτό εμποδίζει τη φυσιολογική επέκταση του κρανίου, προκαλώντας παραμόρφωση στο σχήμα της κεφαλής και, σπανιότερα, αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. Η κρανιοσυνοστέωση μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του παιδιού σε πολλαπλά επίπεδα, από τη σωματική διάπλαση, έως τις γνωστικές λειτουργίες. Οι κυριότεροι τομείς που επηρεάζονται είναι οι εξής: 1. Νευρολογική και Γνωστική Ανάπτυξη: Η πρόωρη σύγκλειση των ραφών περιορίζει τον χώρο που χρειάζεται ο …

Η δημιουργία ενός προγράμματος κανόνων για τα παιδιά είναι απαραίτητη, γιατί τους προσφέρει αίσθημα ασφάλειας, σταθερότητας και οργάνωσης στην καθημερινότητά τους. Μέσα από τους κανόνες, μαθαίνουν να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους, να αναλαμβάνουν ευθύνες, να αποκτούν αυτοπεποίθηση και να δείχνουν σεβασμό, τόσο στον εαυτό τους, όσο και στους γύρω τους. Παράλληλα, οι κανόνες λειτουργούν ως πλαίσιο καθοδήγησης που τα προφυλάσσει από τις ανεξέλεγκτες επιθυμίες και τα βοηθά να διαμορφώσουν ισορροπημένες και υγιείς κοινωνικές σχέσεις. Πιο συγκεκριμένα, τα όρια χρησιμεύουν: Βασικά Στοιχεία για τη Δημιουργία Προγράμματος Κανόνων Συνοψίζοντας, για να είναι …

Ο Αυτισμός ή αλλιώς Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), είναι μια κατάσταση που επηρεάζει την επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενώ μπορεί να προκαλέσει και υπερευαισθησία σε ήχους, μυρωδιές και άλλες αισθητηριακές εμπειρίες. Συχνά συνδέεται και με ασυνήθιστες συμπεριφορές, όπως επαναλαμβανόμενα μοτίβα δράσης. Αν και συνήθως η ΔΑΦ διαγιγνώσκεται στη παιδική ηλικία, πολλοί ενήλικες αναρωτιούνται αν κάποια από τα χαρακτηριστικά τους συνδέονται με τον αυτισμό, ειδικά αν βλέπουν ομοιότητες με τα παιδιά τους ή με άτομα στο περιβάλλον τους που έχουν διαγνωστεί. Οι ενήλικες με αυτισμό, συνήθως έχουν ήπια συμπτώματα, κυρίως …

Η καλλιέργεια του προσληπτικού λεξιλογίου στα παιδιά αποτελεί θεμέλιο λίθο για τη γλωσσική τους ανάπτυξη. Πρόκειται για την ικανότητα κατανόησης λέξεων και εννοιών που συναντούν στην καθημερινότητά τους, κυρίως μέσω της ακρόασης και της ανάγνωσης. Η δεξιότητα αυτή μπορεί να ενισχυθεί μέσα από ποικίλες δραστηριότητες και κατάλληλες στρατηγικές. Τι είναι όμως το προσληπτικό λεξιλόγιο; Το προσληπτικό λεξιλόγιο περιλαμβάνει όλες τις λέξεις που κατανοεί και αποθηκεύει ο εγκέφαλος μέσα από εμπειρίες, χωρίς απαραίτητα να τις χρησιμοποιεί ενεργά στην ομιλία. Είναι οι λέξεις που “δέχεται” το παιδί, ακόμη κι αν δεν τις …

Τι ορίζουμε ως προσοχή; Η προσοχή είναι μια ανώτερη εγκεφαλική λειτουργία, που βοηθά τον εγκέφαλό μας να επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες πληροφορίες ή ερεθίσματα. Αποτελεί την αρχή για άλλες γνωστικές λειτουργίες, μιας και πρώτα δείχνουμε προσοχή σε κάτι και ύστερα το επεξεργαζόμαστε μέσω των πέντε αισθήσεων, ώστε να το αντιληφθούμε και να το κατανοήσουμε. Γενικότερα, αναφέρεται στην ικανότητά μας να εστιάζουμε το μυαλό μας σε κάτι, είτε μέσω της παρατήρησης, είτε μέσω της ακρόασης, παραμένοντας συγκεντρωμένοι και προσηλωμένοι σε αυτό. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι μόνο στιγμιαία, όπως όταν γυρίζουμε το κεφάλι …

Η φωνή είναι το «χρυσό κλειδί» για την λεκτική μας επικοινωνία. Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να μιλάμε, να τραγουδάμε, να ψιθυρίζουμε, κ.τ.λ.. Γι’ αυτό τον λόγο, είναι πολύ σημαντικό να την προσέχουμε και να την φροντίζουμε κατάλληλα.     Τι ορίζουμε όμως φωνή; Ως φωνή, ορίζεται το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του αναπνευστικού συστήματος, του λάρυγγα και του ηχητικού συστήματος. Η φυσική διαδικασία παραγωγής της φωνής, ονομάζεται φώνηση. Πως προκύπτουν οι διαταραχές στη φωνή;  Οι διαταραχές φωνής προκύπτουν από δυσλειτουργία σε κάποια από τις δομές που συμμετέχουν στη φώνηση (αναπνευστικό σύστημα, λάρυγγας, φωνητικές χορδές) και μπορεί …

Η Αναπτυξιακή Λεκτική Δυσπραξία είναι μία νευρογενής κινητική διαταραχή της ομιλίας, η οποία μπορεί να προκαλέσει ελλείψεις, αλλοιώσεις ή αντικαταστάσεις ήχων.  Επηρεάζει δύο υποσυστήματα της ομιλίας: την άρθρωση και την προσωδία, όπως και την ικανότητα διαδοχής και παραγωγής ήχων, συλλαβών και λέξεων.   Όσο αυξάνεται το μέγεθος ή η πολυπλοκότητα μιας λέξης, παρατηρούνται όλο και περισσότερες διαφοροποιήσεις. Πιο συγκεκριμένα, η επανάληψη της ίδιας λέξης είναι συνήθως μη σταθερή (π.χ. αντί για μπανάνα να πει μπαλάλα, μπαμπάνα, κ.ά.). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, συχνά, η ομιλία του παιδιού να είναι δυσνόητη και …

«Αν δεν αδειάσεις το πιάτο σου, δε θα σηκωθείς από το τραπέζι.», «Αν φας τέσσερις κουταλιές ακόμα από το φαγητό σου, θα σου δώσω γλυκό.», αυτές είναι μερικές μόνο από τις φράσεις που λέμε, συχνά, οι γονείς στα παιδιά, όταν εντάσσονται στη διατροφή τους στερεές τροφές. Αυτό, όμως, αρνείται, όχι μόνο να φάει, αλλά και να δοκιμάσει διάφορα είδη φαγητών, επιλέγοντας τελικά ελάχιστα μόνο από αυτά. Υπολογίζεται ότι 16-75% των μικρών παιδιών, παρουσιάζουν ιδιορρυθμίες και ιδιοτροπίες στη διατροφή τους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, κατά την περίοδο αυτή, το παιδί …

Ως αναπτυξιακά ορόσημα ορίζουμε το σύνολο των δεξιοτήτων και των συμπεριφορών που κατακτά ένα παιδί, κατά την διάρκεια της ανάπτυξής του στην προσχολική ηλικία. Παρακάτω παρατίθενται κάποια από τα σιτιστικά ορόσημα που κατακτάει ένα παιδί, από την κύηση έως την νηπιακή του ηλικία.     Tελευταίες εβδομάδες της κύησης: 2 εβδομάδων: 2 μηνών:  2,5 – 3,5 μηνών: 4 – 6 μηνών: 6 – 7 μηνών: 7 – 8 μηνών: 8 – 10 μηνών: 10 – 12 μηνών: 12 – 14 μηνών: 14 – 16 μηνών: 18 – 24 μηνών: 24 – 36 …

Όλα τα παιδιά, κατά την διάρκεια της ανάπτυξής τους, βιώνουν κάποια μορφή επιλεκτικής σίτισης. Σε μερικά, όμως, η επιλεκτικότητα μπορεί να οδηγήσει σε ανεπαρκή ανάπτυξη ή και υποσιτισμό.   Η επιλεκτική σίτιση ή τροφική επιλεκτικότητα αποτελεί την πιο κοινή αναπτυξιακή διαταραχή σίτισης. Σχετίζεται με τη δυσκολία κατανάλωσης συγκεκριμένων τροφών ή ομάδων τροφών και εμφανίζεται, κυρίως, σε παιδιά μικρής ηλικίας. Τα παιδιά με τροφική επιλεκτικότητα, απορρίπτουν τροφές όπως το κρέας, τα γαλακτοκομικά, κάποια λαχανικά, φρούτα, όσπρια, κ.λπ.. Αυτή η απόρριψη έχει ως αποτέλεσμα να μην προσλαμβάνουν τις απαραίτητες βιταμίνες ή τα …

Η σίτιση σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης, στηρίζεται στην σχέση μεταξύ της μητέρας (ή των φροντιστών) και του παιδιού. Μέσω αυτής της σχέσης παρέχονται ευκαιρίες για αλληλεπίδραση, κοινωνικοποίηση, δημιουργία δεσμών, ρύθμιση συναισθημάτων, επίτευξη ικανοποίησης και ανάπτυξη εμπιστοσύνης. Συνεπώς, για να δημιουργήσουμε ένα σωστό σιτιστικό περιβάλλον, με ευχάριστες εμπειρίες για το παιδί, θα πρέπει: Να το αφήσουμε να συμμετέχει σε όλες τις πτυχές των γευμάτων, ξεκινώντας, συνήθως, από την προετοιμασία τους. Έτσι, θα  ενισχύσουμε τη γλώσσα (μέσω της μεταξύ μας επικοινωνίας), τις κινητικές δεξιότητες (μέσα από την χρήση σκευών και …