Πώς να κτίσουμε καλύτερη επικοινωνία με το έφηβο παιδί μας.

Η εφηβεία είναι μια περίοδος μετάβασης, κατά την οποία το παιδί διαμορφώνει την ταυτότητά του, αναζητάει ανεξαρτησία και βιώνει έντονες συναισθηματικές και βιολογικές αλλαγές. Οι ορμονικές διακυμάνσεις, η ανάγκη για αυτονομία και η αυξημένη επιρροή των συνομηλίκων, συχνά, μεταβάλλουν τον τρόπο με το οποίο επικοινωνεί με τους γονείς. Εκεί όπου κάποτε υπήρχε αυθόρμητη έκφραση, μπορεί να εμφανιστεί σιωπή, αντιδραστικότητα ή αμφισβήτηση.  

Οι αλλαγές αυτές δεν σημαίνουν απαραίτητα απομάκρυνση. Αντιθέτως, αποτελούν φυσιολογικό μέρος της αναπτυξιακής πορείας του παιδιού και επηρεάζουν δυναμικά τη σχέση και την επικοινωνία μέσα στην οικογένεια.

Το πρώτο βήμα που μπορούμε να κάνουμε ως γονείς, ώστε να επικοινωνούμε πιο αποτελεσματικά με τα έφηβα παιδιά μας, είναι να ακούμε με στόχο την κατανόηση και όχι την άμεση απάντηση ή τη συμβουλή. Οι έφηβοι έχουν έντονη την ανάγκη να νιώθουν ότι τους παίρνουμε στα σοβαρά και ότι δεν υποτιμούμε όσα αισθάνονται. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να δείχνουμε πως αναγνωρίζουμε και αποδεχόμαστε τα συναισθήματά τους, ακόμη και όταν δεν συμφωνούμε με αυτά.

Χρειάζεται, επίσης, να θυμόμαστε ότι η εφηβεία είναι το στάδιο κατά το οποίο τα παιδιά χτίζουν την ταυτότητά τους. Αυτό σημαίνει ότι, συχνά, θα διαφωνούν μαζί μας, θα δοκιμάζουν τα όριά μας και θα ζητούν περισσότερο προσωπικό χώρο. Αντί να εκλαμβάνουμε αυτή τη στάση ως απόρριψη, μπορούμε να τη δούμε ως ένα φυσιολογικό βήμα ωρίμανσης, σεβόμενοι την ανάγκη τους για ανεξαρτησία.

Από την άλλη, υπάρχουν στιγμές όπου οι έφηβοι δεν θέλουν να μιλήσουν. Η πίεση από μέρους μας μπορεί να τους απομακρύνει ακόμη περισσότερο. Αντίθετα, η σταθερή και ήρεμη παρουσία μας λειτουργεί πιο αποτελεσματικά από την επιμονή. Μπορούμε να δείχνουμε ότι σεβόμαστε την ανάγκη τους για ιδιωτικότητα, περνώντας παράλληλα το μήνυμα πως είμαστε διαθέσιμοι όποτε μας χρειαστούν.

Η επικοινωνία μπορεί να ενισχυθεί μέσα από μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Μία βόλτα, μία κοινή δραστηριότητα, ένα γεύμα χωρίς κινητά, ένα αστείο που μοιραζόμαστε, μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για βαθύτερες συζητήσεις. Παράλληλα, η αναφορά σε εμπειρίες από τη δική μας εφηβεία, χωρίς συγκρίσεις ή υποτιμητικά σχόλια, μειώνει τη μεταξύ μας απόσταση και ενισχύεται το αίσθημα της κατανόησης.

Η καλή επικοινωνία μεταξύ γονέων και εφήβων δεν σημαίνει απουσία ορίων. Αντίθετα, οι έφηβοι εξακολουθούν να χρειάζονται σαφή όρια, τα οποία εφαρμόζονται με σταθερότητα και συνέπεια. Εξίσου σημαντικό είναι να εξηγούμε και το «γιατί» πίσω από κάθε κανόνα. Όταν οι έφηβοι αισθάνονται ότι αντιμετωπίζονται με δικαιοσύνη και σεβασμό, είναι πιο πιθανό να αποδεχθούν τα όρια που θέτουμε.   

Η εφηβεία αλλάζει τις ισορροπίες μέσα στην οικογένεια, όμως δεν χρειάζεται να απομακρύνει τους γονείς από τα παιδιά τους. Αν δούμε αυτή τη φάση, όχι ως απειλή, αλλά ως ευκαιρία επαναπροσδιορισμού της σχέσης, μπορούμε να χτίσουμε μια νέα μορφή επικοινωνίας, πιο ώριμη, πιο ουσιαστική και βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό.

Γιατί τελικά, η εφηβεία δεν σηματοδοτεί το τέλος της σύνδεσης, αλλά την αρχή μιας διαφορετικής και πιο συνειδητής σχέσης.

Ενημερωθείτε σήμερα!

Όσο πιο νωρίς ανιχνευθεί µια δυσκολία τόσο πιο εύκολη και αποτελεσματική θα είναι η αντιμετώπισή της.

Συμπληρώστε το ιστορικό.

Κλείστε ραντεβού