Η μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ορόσημα στη ζωή κάθε παιδιού. Το καινούργιο σχολικό περιβάλλον, τα νέα μαθήματα και οι απαιτήσεις, όπως και οι διαφορετικοί καθηγητές, συνιστούν μεγάλες αλλαγές που επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό τη διάθεση των μαθητών. Ωστόσο, εκτός από αυτές τις αλλαγές, υπάρχουν και κάποιες άλλες, πιο εσωτερικές, που δεν είναι εύκολα ορατές και σχετίζονται, κυρίως, με τα συναισθήματα και την ψυχολογική ανάπτυξή τους.
Μαθησιακές αλλαγές:
Το Γυμνάσιο σηματοδοτεί μια νέα εκπαιδευτική αρχή που συνοδεύεται από αυξημένες απαιτήσεις. Τα μαθήματα, ο βαθμός δυσκολίας τους και ο τρόπος αξιολόγησης αλλάζουν και γίνονται πιο απαιτητικά σε σχέση με το Δημοτικό. Αυτό με την σειρά του σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερη μελέτη και καλύτερο προγραμματισμό στο διάβασμα. Οι μαθητές, όμως, συχνά δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να νιώθουν άγχος και ανησυχία για τις επιδόσεις τους. Όλο αυτό μπορεί να επηρεάσει τη συγκέντρωση και την αυτοπεποίθησή τους, οδηγώντας, πολλές φορές, σε απογοήτευση.
Από την άλλη, η κακή διαχείριση χρόνου, η έλλειψη συστηματικής μελέτης στο σπίτι και η αναβλητικότητα, αποτελούν εμπόδια που ενδέχεται να κάνουν την μετάβαση ακόμα πιο απαιτητική. Η καθοδήγηση και η στήριξη από τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς είναι καθοριστικής σημασίας, ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν σταδιακά δεξιότητες οργάνωσης, υπευθυνότητας και προγραμματισμού, οι οποίες θα τα βοηθήσουν να ανταποκριθούν στις σχολικές απαιτήσεις που έρχονται.
Συναισθηματικές αλλαγές:
Η αρχή του Γυμνασίου συμπίπτει με μία από τις πιο καθοριστικές φάσεις της ανάπτυξης, την εφηβεία. Οι μαθητές της ΣΤ’ Δημοτικού, που μέχρι χθες θεωρούνταν «παιδιά», καλούνται ξαφνικά να προσαρμοστούν, όχι μόνο σε ένα νέο σχολικό πλαίσιο, αλλά και σε έναν διαφορετικό εσωτερικό κόσμο, γεμάτο συναισθηματικές προκλήσεις
Καθώς, λοιπόν, μπαίνουν στην Πρώτη Γυμνασίου, βιώνουν έναν καταιγισμό συναισθημάτων, τόσο θετικών, όσο και αρνητικών. Ο ενθουσιασμός για το νέο αυτό κεφάλαιο στη ζωή τους και η ανυπομονησία για τις καινούργιες εμπειρίες που τα περιμένουν, συνοδεύονται από ανασφάλεια, άγχος ή και φόβο για το αν θα τα καταφέρουν.
Επίσης, η ανάγκη για την αποδοχή των συνομηλίκων γίνεται πιο έντονη και αναγκαία, ενώ συχνά η γνώμη των φίλων αρχίζει να έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από εκείνη της οικογένειας. Η μέχρι τώρα εξάρτηση από τους γονείς εξαλείφεται σταδιακά και τα παιδιά αρχίζουν να διεκδικούν την αυτονομία τους. Το γεγονός αυτό, αν και φυσιολογικό, μπορεί να προκαλεί εντάσεις και συγκρούσεις στο σπίτι, φέρνοντας έντονες διακυμάνσεις στα συναισθήματα των ίδιων και των οικείων τους.
Γενικότερα, οι αλλαγές αυτές αποτελούν ένα φυσικό στάδιο της εφηβείας. Παρά τις δυσκολίες και τα σκαμπανεβάσματα που δημιουργούν, είναι απαραίτητες για την ωρίμανση των εφήβων. Η κατανόηση, ο διάλογος και η σωστή καθοδήγηση από τους γονείς αλλά και τους εκπαιδευτικούς, μπορούν να τους βοηθήσουν να διαχειριστούν καλύτερα και αποτελεσματικότερα τα συναισθήματά τους, να μάθουν να τα εκφράζουν με υγιή τρόπο και να αποκτήσουν μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα.
Ενημερωθείτε σήμερα!
Όσο πιο νωρίς ανιχνευθεί µια δυσκολία τόσο πιο εύκολη και αποτελεσματική θα είναι η αντιμετώπισή της.
Κλείστε ραντεβού
